Για μια αισθητική τής γραφής

Σε εποχή που η γραπτή επικοινωνία μέσω των ηλεκτρονικών υπολογιστών τείνει να παράγει έναν τύπο ανθρώπου που όλο και περισσότερο δεν θα μπορεί να γράψει με το χέρι ―εννοώ χρησιμοποιώντας μολύβι, πένα, στυλό―, που δεν θα μπορεί να σχηματίσει τα δικά του γράμματα, τον δικό του τύπο γραφής, τους δικούς του χαρακτήρες γραμμάτων, το δικό του ύφος γραφής, ο «Ανθώνας» (Champ Fleury) τού Ζοφρουά Τορύ, ο οποίος διδάσκει την «Τέχνη και την Επιστήμη των απολύτως ακριβών αναλογιών των Αττικών Γραμμάτων», γίνεται φωνή από την Αναγέννηση, που διδάσκει την αισθητική τής γραφής, την ομορφιά των γραφικών συμβόλων και, έμμεσα, τη σπουδαιότητα τού καλού σχεδιασμού και της διατήρησης τής μορφής τους.

Διαβάστε Περισσότερα

«Σχολιαστικά» ή «κειμενικά» σημεία στίξεως

Παράλληλα προς τα συντακτικά σημεία στίξεως (τελεία, κόμμα, άνω τελεία, παρενθέσεις, παύλες, δίστιγμο, εισαγωγικά προτάσεως), υπάρχουν και τα σχολιαστικά ή κειμενικά σημεία στίξεως (θαυμαστικό, αποσιωπητικά, εισαγωγικά λέξεως).

Διαβάστε Περισσότερα

Γιατί είναι σημαντικό και ξεχωρίζει το ελληνικό αλφάβητο;

Το ιδιαίτερο με τους Έλληνες είναι ότι τόλμησαν αφ’ ενός μεν να εγκαταλείψουν ένα συλλαβογραφικό σύστημα (τη γραμμική γραφή Β) που χρησιμοποιούσαν επί τρεις περίπου αιώνες, αφ’ ετέρου δε να υιοθετήσουν έναν ξένο στην προέλευσή του τύπο αλφαβήτου, το συμφωνογραφικό φοινικικό αλφάβητο, με μία καίρια διαφορά: δεν αναμόρφωσαν απλώς αλλά ανέτρεψαν τον χαρακτήρα τού αλφαβήτου-πηγής και το μετέτρεψαν σε νέο τύπο αλφαβήτου, καθαρώς φωνολογικού, το οποίο στηριζόταν πλέον κυρίως στα φωνήεντα.

Διαβάστε Περισσότερα

Η ηθική τής γραφής

Οι Ρώσοι φορμαλιστές, σε περίοδο έντονου προβληματισμού για τη γλώσσα τής ποίησης, διακήρυξαν την αρχή: «Όπου υπάρχει νέα μορφή, υπάρχει και νέο περιεχόμενο· η μορφή καθορίζει το περιεχόμενο» (Αλ. Κρούτσενιχ ).

Διαβάστε Περισσότερα