ενδεχόμενα ή ενδεχομένως, προηγούμενα ή προηγουμένως; 

Τα επιρρήματα σε -α είναι υποχρεωτικά αντί των σε -ως σε όλες τις περιπτώσεις λόγω δημοτικής;

Σε περιπτώσεις όπως *επιμελά, *συνεχά, *σύνηθα, *ευρέα, *ακόλουθα" κ.ά. προφανώς δεν είναι αποδεκτός ο σχηματισμός επιρρήματος σε -α/-ά [έχει επικρατήσει μόνο το ειλικρινά κοντά στο ειλικρινώς].

Μερικοί σχηματισμοί οι οποίοι είχαν πλαστεί με την εντύπωση ότι αποτελούν τους μοναδικούς τύπους που ανταποκρίνονται στον χαρακτήρα τής καθαρής δημοτικής (π.χ. ενδεχόμενα αντί ενδεχομένως, κύρια αντί κυρίως, πιθανά αντί πιθανώς, προηγούμενα αντί προηγουμένως), έχουν πλέον αισθητά υποχωρήσει και θεωρούνται γενικώς αδόκιμοι από τους περισσότερους ομιλητές.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Η διπλή δυνατότητα επιλογής τύπου σε -α/-ά ή σε -ως/-ώς βοηθεί να αποφευχθούν αμφίσημες διατυπώσεις.

Αυτό συμβαίνει κατ’ εξοχήν όταν βρίσκονται ακριβώς δίπλα σε ουσιαστικά ή επίθετα στον πληθυντικό ουδετέρου.

Έτσι, η αμφισημία που προκύπτει από διατύπωση, όπως π.χ. «Αντιμετωπίζει επιφανειακά θέματα που απαιτούν μεγάλη προσοχή», στην οποία το επιφανειακά μπορεί να εκληφθεί ότι αναφέρεται τόσο στο ρήμα (αντιμετωπίζει) όσο και στο ουσιαστικό (θέματα), αίρεται με τη χρήση τού τύπου επιφανειακώς: "Αντιμετωπίζει επιφανειακώς θέματα που απαιτούν μεγάλη προσοχή".

Παρομοίως:
"Να πάρετε μαζί σας μόνο τα απολύτως απαραίτητα" (όχι: τα απόλυτα απαραίτητα), "Αυτά είναι τα παγκοσμίως αποδεκτά πρότυπα (όχι: τα παγκόσμια αποδεκτά), "Κυρώσεις στα μονίμως απόντα μέλη τού συμβουλίου θα επιβάλει ο πρόεδρος" (όχι: στα μόνιμα απόντα), "Τέτοια φαινομενικώς αθώα σχόλια κρύβουν παγίδες" (όχι: τέτοια φαινομενικά αθώα σχόλια).

Από το βιβλίο «Σύγχρονη Σχολική Γραμματική για όλους» (σελ. 303) [Αθήνα 2017: Κέντρο Λεξικολογίας]